When I spotted a man in a crowd, I caught him staring while smiling at me. His dimple was cute. He wore blue bonnet which is the thing that I take as his trademark. And I think that it was the first time we met each other. And I'm sure that it was me him staring for. Hahaha.'Coz we've both got a dimple.
I spend four days in the camp, it was in 23th of March 2016. And the first day siya agad yung nakita ko, siya agad yung napansin ko, at kahit na madalas na nagkakasalubong ang aming mga ngiti at mata ay iniwasan ko parin ang makipagkilala sa kanya. Wala naman kasi akong rason pag pinansin ko siya. Oh diba? Nakakahiya kaya.
In the camp by tribe kami, it composed 13 or 12 members each tribe. And then sa tribe niyo magkakaroon ka ng kabuddy. And that was my first "YOUTH CAMP". Naging special sakin yung pagpunta ko doon, 'coz for the first time nameet ko rin ang isa sa mga pangarap ko, yun ang makapunta sa Bataan at matanaw yung dagat.
Woooh! Ang sarap sa pakiramdam ang makapunta doon. Mararamdaman mo talaga ang tunay na kapayapaan at sariwang hangin kahit pansamantala lamang. Malayo sa polusyon, malayo sa mga nakakakilala sayo, malayo sa sermon ng magulang mo, malayo sa realidad ng buhay. Dahil ang tanging gagawin mo lang ay buksan ang iyong puso't isipan para sa mga aral na maririnig mo at gagawin niyo.
Doon nagkaroon ako ng mga kaibigan, kung saan nakasama ko sila ng apat na araw. Maraming bondings, maraming kwentuhan, maraming tawanan at maraming kulitan, parang kami yung grupo na matagal ng magkakakilala.
Then the second day yung kabuddy ko which is girl din and she was 12 that time (I forgot to mention babae lahat kami sa tribe) kinukulit niya ako na samahan ko siya after the session, kasi raw nakalimutan niya yung tumbler niya sa kuya niya. So I was curios, because that was the first time na nagmention siya na may kuya pala siya. Sobrang kinukulit niya ako na samahan siya and nacucurios din ako sa fez nung kuya niya, so I decided na samahan nalang siya, kahit tinatamad na ako that time.
So after the session lumabas agad kami ng hall. Paglabas namin tinanong ko siya, "Nasa'n na yung kuya mo?", "Ayan siya oh!". Then I was surprised. Unexpectedly itong kuya na tinutukoy niya ay si Mr.Blue Bonnet, the guy who catched my attention and always stares at me. Lagi ko kasi siyang nahuhuli na nakatingin sakin eh.
"Hi, I'm Lovely." sabi ko
"Hi, Arnold Torres." sabi naman niya. Ah so Arnold pala yung name niya.
Since no'n nagsimula narin ang madalas naming pag-uusap, pero saglitan lang, kasi malapit lang yung room nila sa room namin, kaya nagsasabay kami sa paglalakad.
So tadhana na ang gumawa ng paraan para magkakilala kami.
But the last day came, ito yung araw na ayaw kong dumating, kasi ito na yung huling araw na makikita ko siya at after no'n malabo narin na magkita ulit kami. He tried to ask my phone number, pero wala akong cellphone eh. And the only way is facebook, kaso 'di naman ako sure kung inadd niya na ba ako. Sad diba? But well habang papunta na ako sa bus na sasakyan ko pauwi, surprisingly ay magkabus pala kami. Pag-akyat ko nakita ko siya na nakaupo sa dulo. Well bago ako umupo sa bakanteng upuan pangalawa sa unahan, bumulong muna ako kay Lord, "Tay kung will niyo naman po na pagtabihin kami ng crush ko, then let it be". Then umupo nanga ako malapit sa may bintana.
Dahil bakante yung katabi kong upuan may tumabi sakin, pero hindi yung crush ko, kaya akala ko no'n hindi naman siguro will ni Lord na magkatabi kami ng crush ko. But then nagulat nalang ako, kasi nakaupo na si Arnold a.k.a Mr.Blue Bonnet sa may unahan ko lang, dahil bakante din yung isang upuan. Then nag-start ng umingay yung bus, number one kaming maingay dun, hahahaha. Then maya maya nagseselfie ako, pang-dp ko ito, kaya todo hanap ako ng magandang anggolo. Ito naman palang si Arnold, kinukuhanan ako ng video. After ng mahabahabang selfiehan, tawa siya ng tawa tsaka niya pinakita yung video ko, kaso pinadelete ko eh, nakakahiya kaya. Kukuha nalang siya ng remembrance sakin yun pang habang nagseselfie ako.
Sa kasagsagan ng biyahe nakatulog siya, kaya naisipan kong maghiganti, hahaha, revenge kuno. Kinuhanan ko siya ng picture, kaso kinonsensiya ako, kaya dinelete ko nalang. (Ow! I forgot to mention, yung phone pala na gamit ko, hiniram ko lang yun sa isa sa mga cell leader sa church na kaclose ko na katabi rin sa upuan ni Arnold sa may unahan.)
Then nag-stop-over kami sa may Florida Blanca, yung iba bumili ng pasalubong, yung iba naman jumingle lang. Ako saktong pamsahe nalang pauwi ang meron ako, kaya I decided na jumingle nalang. Tapos namburaot nalang ako ng pagkain sa mga katabi ko. And then bago umaandar yung bus lumipat naman si Arnold ng upuan dun sa gitna tapos katapat lang namin siya. Ako, yung katabi ko, at siya. Kaya mas lalong umingay at tumindi pa yung usapan, syempre opportunity ko na yun na mas makilala pa siya, kaya I grabbed the opportunity. And dumating sa point na nafeel-out-of-place itong katabi ko, and tutal parang kami yung mas close ni Arnold, nagdecide nalang itong katabi ko na kami nalang yung magtabi. And in the end, kami nga yung nagkatabi nung crush ko. So it means will na ito ni Lord? Lets see.
